Alleen jij en het materiaal. Geen klok, geen agenda, geen telefoon. Alles staat voor je klaar. Je warmt je handen aan de beker met thee die je vasthoudt. Je kijkt eens rustig rond wat er zoal op tafel staat. Voor je ligt een vel papier en een doekje. Er staat een glazen schaaltje met lijnolie en krijtjes in allerlei kleuren. Vooral het groen trekt jouw aandacht.
Je zet de beker neer en gaat gemakkelijk zitten. Je handen leg je losjes in je schoot en je sluit je ogen. Een ontspanningsoefening laat je aankomen in het moment. Als je je ogen opent, voel je je kalm en je rekt je even uit.
Bij binnenkomst heb je een inspiratiekaartje getrokken; ‘adem uit en laat los’. Het ligt voor je op tafel. Deze zin heb je meegenomen in de ontspanningsoefening. Je leest het nog een keer en schrijft op wat het kaartje bij je oproept, wat je erbij voelt of wat het met je doet.
Je kiest een krijtje; zonnegeel. Dat is de kleur die bij je opkwam tijdens de ontspanningsoefening. Met de zijkant van het krijtje maak je ronddraaiende bewegingen op het papier. Steeds meer pigment hecht zich aan de ondergrond. De ene keer met lichte druk, de andere keer wat harder. Je pakt je doekje en doopt het lichtjes in de olie. Met wrijvende bewegingen laat je de kleur uitvloeien op het papier. Er ontstaat een zachte gele vorm. Je laat het uitvloeien op vlakken waar nog geen krijt zit. Laag over laag werk je verder, met verschillende tinten geel en later oranje en groen. Je krijgt de associatie van een bed van herfstbladeren, waar je als kind graag in lag. Het neemt je even mee terug in de tijd toen je je als kind vrij en onbevangen voelde. Dit is wat je meeneemt voor deze dag. ‘Ik sta mezelf toe mij vrij en onbevangen te voelen.’
